Στο καφέ απέναντι ...

Πρόσωπα αγχωμένα, ψάχνουν κάτι ασαφές μέσα σε μια γουλιά καφέ και σε μια ρουφηξιά απ' το τσιγάρο τους. Το καλαμάκι ανακατεύει νευρικά, το βλέμμα αιχμηρό, δεν επιτίθεται, μα ζητάει το λόγο ...

Γιατί ?
Γιατί, εγώ εδώ ?
Αυτοί γύρω που μιλάνε δυνατά είναι επειδή δεν είναι στη θέση μου ή επειδή δεν καταλαβαίνουν ?

Μόνος, μοναχικός, νοιώθοντας ξεχωριστός όχι με την επηρμένη έννοια, αλλά με την ουλή που φέρουν οι άτυχοι.


Άντε γαμηθείτε ρε μουνιά που θα μου μιλάτε κιόλας.

Μέγεθος

Πολύς κόσμος είναι μαλάκας, τελικά ...

Thanks b ...

...σε συνάντησα ξανά μια Κυριακή ...

Wish ...

http://www.youtube.com/watch?v=xh8ryjEgkqU

Όχι προς λαϊκή κατανάλωση :-)

Αυτόγραφο ...

"Thanks for having faith ... Life is Life and Rhythm is Rhythm"

Ζωή ...

Δείξε μου ένα λόγο να καθίσω φρόνιμος, να ρυθμίσω την αναπνοή μου στον άρρωστο ρυθμό που μου ορίζεις …
Υπερβολικός ή μήπως ένας σκέτος - ενίοτε ανήσυχος - παραδομένος ?
Η επιθυμία μου να πιάσω ένα γυμνό καλώδιο ξαφνιάζει και μένα τον ίδιο …

Είσαι η μεγαλύτερη πόρνη, γι’ αυτό και σου αξίζει που σε πηδάω …

Γιατί, έτσι ...