διαβάτης

... δεν ξέρω που θέλω να φτάσω ... δεν ξέρω αν θέλω να ξεκινήσω ... είσαι μακριά, αλλά σε βλέπω κάθε φορά που κλείνω τα μάτια μου ... επικίνδυνη, αβέβαιη, θολή όψη ... ίσως και λίγο φλου ... ελπίζω και σήμερα να σε δω και χαμογελώντας να αποκοιμηθώ ... και να με πάρεις απ΄το χέρι για να περπατήσουμε ξυπόλητοι στο δροσερό μονοπάτι που παίζεις ...
καλό ξημέρωμα ...